All of a Sudden is de nieuwe film van de Japanse regisseur Ryûsuke Hamaguchi, bekend van Drive My Car. Het is zijn eerste film in het Frans. In Frankrijk heet hij Soudain. Het drama draait sinds donderdag 29 oktober 2026 in de Nederlandse bioscopen. De film duurt ruim drie uur, maar de critici zijn het grotendeels eens: dit is een geduldig, warm en bijzonder menselijk drama, met twee sterke hoofdrolspeelsters.
All of a Sudden in het kort
- Regie: Ryûsuke Hamaguchi. Scenario: Ryûsuke Hamaguchi en Léa Le Dimna, losjes gebaseerd op een briefwisseling tussen filosoof Makiko Miyano en antropoloog Maho Isono.
- Cast: Virginie Efira, Tao Okamoto, Kyōzō Nagatsuka, Kodai Kurosaki, Marie Bunel.
- Speelduur: 196 minuten. Kijkwijzer: Alle leeftijden.
- Release NL: 29 oktober 2026 in de bioscoop, via September Film.
- Scores: Rotten Tomatoes 92% (critici). Metacritic 87.
- Ons oordeel: ★★★★☆
Waar gaat All of a Sudden over?
Marie-Lou (Virginie Efira) leidt een verpleeghuis voor mensen met dementie, aan de rand van Parijs. Ze wil er een zachtere zorgmethode invoeren, waarin luisteren en de waardigheid van bewoners centraal staan. Niet iedereen in het personeel is daar blij mee. Dan ontmoet ze Mari (Tao Okamoto), een Japanse theatermaker die ernstig ziek is. Tussen de twee vrouwen ontstaat een vriendschap die alles in beweging zet.
De film bestaat voor een groot deel uit lange gesprekken, in het Frans en het Japans. Die gaan over zorg, ouder worden, sterfelijkheid en de vraag wat een mens waard is in een systeem dat draait om geld. Hamaguchi kiest voor een rustige toon. De kracht zit in kleine gebaren en in de tijd die de personages krijgen om elkaar te leren kennen.
Recensieoverzicht: wat de critici zeggen
De Nederlandse pers is lovend. De Volkskrant en VPRO Cinema geven de volle vijf sterren, NRC en Trouw vier. Kritischer zijn Cinemagazine en The Guardian. Zij noemen de film soms te lang, te uitleggerig of te gekunsteld. Recensies van Het Parool en het AD konden wij niet vinden.
| Bron | Sterren | Kort |
|---|---|---|
| de Volkskrant | ★★★★★ | Groots en toch intiem |
| VPRO Cinema | ★★★★★ | Een film die je verandert |
| NRC | ★★★★☆ | Hamaguchi als meester in hypnose |
| Trouw | ★★★★☆ | Vriendschap met iets magisch |
| De Filmkrant | positief | Buitengewoon intiem gedachte-experiment |
| Cinemagazine | 3,5 van 5 | Geduldig, maar soms belerend |
| Time Out | ★★★★☆ | Warm en de moeite waard |
| The Guardian | ★★★☆☆ | Mooi, maar wat te gekunsteld |
de Volkskrant en VPRO Cinema: vijf sterren
De Volkskrant vindt het moeilijk onder woorden te brengen hoe de film zich groots ontvouwt zonder zijn intimiteit te verliezen. Volgens de krant maken Efira en Okamoto met hun ontroerende spel elk hokje overbodig. VPRO Cinema is net zo enthousiast. De film is lastig samen te vatten, schrijft het blad, maar je komt er anders uit dan je erin ging: met meer aandacht voor de mensen om je heen.
Na de film ben je beslist een ander mens.
VPRO Cinema
NRC en Trouw: vier sterren
NRC geeft vier sterren en noemt Hamaguchi een meester in hypnose. De krant ziet het als zijn meest ambitieuze film tot nu toe. Trouw maakte er de film van de week van, ook met vier sterren. De recensent ziet een vriendschap die bijna naar liefde neigt en die iets magisch heeft. De ontroering zit volgens Trouw vooral in kleine, wonderlijke momenten. De namen van de recensenten van NRC, de Volkskrant en Trouw konden wij niet controleren.
De Filmkrant en Cinemagazine: lof met kanttekeningen
Roosje van der Kamp van De Filmkrant geeft geen sterren, maar is positief. Ze noemt de film een teder en intellectueel gedachte-experiment. Er zitten bijna geen close-ups in, en toch voelt het volgens haar buitengewoon intiem. Ze waardeert ook de kritiek op het kapitalisme. Lidwien Birza van Cinemagazine geeft 3,5 ster. Zij prijst het natuurlijke spel en de chemie tussen Efira en Okamoto. Daar staat tegenover dat sommige scènes bijna een college worden, compleet met whiteboard. Ook vindt ze het slot te sentimenteel.
Internationaal: veel lof, een paar twijfels
Na de première in Cannes was de buitenlandse pers grotendeels lovend. Variety gaf volgens Metacritic de maximale score. Screen Daily noemt de film een gracieus pleidooi voor vriendelijkheid en nieuwsgierigheid. Nicolas Rapold van Sight and Sound spreekt van een radicaal teder drama. Jo-Ann Titmarsh van Time Out geeft vier sterren en zegt dat de film je geloof in de mensheid herstelt. Steve Pond van TheWrap is positief, maar vindt het laatste uur wat rommelig. The Guardian geeft drie sterren en noemt de film mooi, maar iets te gekunsteld. IndieWire vindt hem gedurfd, maar ook uitgerekt voor wie niet van Hamaguchi’s stijl houdt.
Ons oordeel: ★★★★☆
De recensies wijzen op een paar duidelijke sterke punten. Virginie Efira en Tao Okamoto krijgen bijna overal lof. Ze deelden in Cannes ook de prijs voor beste actrice. De vriendschap tussen hun personages heeft de ruimte om te groeien, en dat maakt de film volgens veel critici ontroerend. Ook de rustige regie en het menselijke thema worden vaak genoemd.
De bezwaren gaan vooral over de lengte en over de vele ideeën. Sommige critici vinden de gesprekken te belerend en het slot te zoet. De redactie komt na het wegen van de recensies uit op vier sterren: twee keer vijf sterren en een reeks positieve oordelen wegen zwaarder dan de kritiek, maar die kritiek is te consistent om te negeren.
Voor wie: liefhebbers van Drive My Car en van rustige, dialoogrijke films over vriendschap, zorg en sterfelijkheid.
Niet voor wie: wie houdt van vaart en spanning, of wie opziet tegen ruim drie uur ondertitelde gesprekken.
Prijzen en ontvangst
- Première: 15 mei 2026, in de hoofdcompetitie van het filmfestival van Cannes.
- Cannes: Virginie Efira en Tao Okamoto deelden de prijs voor beste actrice.
- Oscars: Japan stuurt de film in voor de Oscar voor beste internationale film.
- Rotten Tomatoes: 92% bij de critici op basis van 62 recensies (Rotten Tomatoes).
- Metacritic: 87 van de 100, op basis van 16 recensies (Metacritic).
Wie is Ryûsuke Hamaguchi?
Ryûsuke Hamaguchi is een van de bekendste Japanse regisseurs van dit moment. Zijn doorbraak bij het grote publiek was Drive My Car (2021). Die film won de Oscar voor beste internationale film en de scenarioprijs in Cannes. Daarna volgde Evil Does Not Exist (2023), dat de Grote Juryprijs won in Venetië. Zijn films staan bekend om lange gesprekken, ingehouden spel en een sterke rol voor theater. Dat laatste zie je ook terug in All of a Sudden. Het is de eerste keer dat hij een film grotendeels in Frankrijk en in het Frans maakt.
Ruim drie uur: is dat te lang?
Met 196 minuten is All of a Sudden een lange zit. De critici zijn er verdeeld over. Cinemagazine en IndieWire vinden dat de film veel geduld vraagt. Andere recensenten zien de lengte juist als voorwaarde. De vriendschap krijgt zo de tijd om geloofwaardig te worden.
Veelgestelde vragen
Hoe lang duurt All of a Sudden?
De film duurt 196 minuten, dus ruim drie uur.
Wat is de Franse titel van All of a Sudden?
In Frankrijk en België heet de film Soudain. De Nederlandse bioscopen gebruiken de Engelse titel.
Voor welke leeftijd is All of a Sudden?
De Kijkwijzer geeft de film het label Alle leeftijden. Door de lengte en de thema’s is het vooral een film voor volwassenen.
Is All of a Sudden gebaseerd op een waar verhaal?
Niet direct. Het verhaal is verzonnen, maar losjes geïnspireerd op een Japans non-fictieboek met brieven tussen een filosoof en een medisch antropoloog.
